ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ Ν.ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ Ν.ΑΤΤΙΚΗΣ

Τα τελευταία χρόνια έχουν πολλαπλασιαστεί τα εργατικά ατυχήματα στους χώρους της βιομηχα-
νίας. Εργάτες τραυματίζονται καθημερινά, άλλοι σακατεύονται, άλλοι πεθαίνουν θυσιαζόμενοι στο
βωμό του κέρδους. Το τελευταίο εργοδοτικό έγκλημα στα ΕΛΠΕ, στις 8 Μάη, που κόστισε τη ζωή σε
τέσσερις εργαζόμενους, ήταν το πιο σοβαρό από τα εκατοντάδες εργοδοτικά εγκλήματα, «μικρά» ή
«μεγάλα» συμβαίνουν κάθε μέρα στις βιομηχανίες της Αττικής.


Πρόκειται για ακήρυχτο πόλεμο ενάντια στους εργαζόμενους.
Οι επαγγελματικές ασθένειες έχουν πολλαπλασιαστεί. Οι εργαζόμενοι στα εργοστάσια και τις επι-
χειρήσεις της βιομηχανίας υποφέρουν από προβλήματα μυοσκελετικά, δερματίτιδες, αναπνευστικά,
μέχρι καρδιακά, εγκεφαλικά, πολλοί πεθαίνουν μετά από κάποια χρόνια με διάφορες μορφές καρκί-
νου. Εργαζόμενοι, δεν προλαβαίνουν να πάρουν σύνταξη ή και όταν πάρουν, μετά από λίγο χρονικό
διάστημα πεθαίνουν.
Οι εργαζόμενοι σε βάρδια σε όλες τις βιομηχανίες, αναγκάζονται να βγαίνουν στη σύνταξη από
τη βάρδια... Γι' αυτούς δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για να εργάζονται «πρωινοί» μετά από κάποια
ηλικία. Μάλιστα η νυχτερινή εργασία επιβαρύνει πολύ περισσότερο την υγεία του εργαζόμενου ανε-
ξάρτητα από την ηλικία, έχουμε πολύ συχνή εμφάνιση καρδιοπαθειών και εμφραγμάτων.
Στη διαδικασία της παραγωγής, οι εργάτες έρχονται σε επαφή με χημικές και φαρμακευτικές
ουσίες, εκτίθενται σε βιολογικούς παράγοντες (πχ. λοιμώδεις νόσοι) χωρίς τα κατάλληλα Μέσα Προ-
στασίας. Σηκώνουν βάρη με συνέπεια να υποφέρουν από ισχιαλγίες, οσφυαλγίες. Άλλοι εργαζόμενοι
δουλεύουν σε συνθήκες τεράστιας και συνεχούς εναλλαγής θερμοκρασίας από τους φούρνους στα
ψυγεία (από -20οCστους 30οC), λείπουν τα αναπνευστικά μέσα προστασίας για την σκόνη, δεν υπάρ-
χει επαρκής εξαερισμός. Σε πολλά εργοστάσια οι εργαζόμενοι εκτίθενται σε εκκωφαντικό θόρυβο
έχοντας προβλήματα ακοής. Σεπολλούς κλάδους υπάρχει σημαντικός αριθμός ακρωτηριασμών λόγω
έλλειψης προστατευτικών στις μηχανές.
Σε πολλά εργοστάσια τα ΜΑΠ (Μέσα Ατομικής Προστασίας) δίνονται με το σταγονόμετρο στους
εργαζομένους, αναγκάζοντας τους ή να μην τα χρησιμοποιούν ή τα ΜΑΠ μιας χρήσης να χρησιμοποι-
ούνται περισσότερες φορές. Σε κάποιες περιπτώσεις η εργοδοσία
αναγκάζει τους εργαζόμενους να αγοράσουν τα μέσα προστασίας
τους.
Οι γυναίκες εργάτριες αντιμετωπίζουν επιπλέον προβλήμα-
τα που προκύπτουν από τις συνθήκες δουλειάς αλλά και από την
πολιτική των εργοδοτών. Αναγκάζονται να σηκώνουν βάρη ανεπί-
τρεπτα για τον γυναικείο οργανισμό, να αναλαμβάνουν πόστα που
απαιτούν πολύ μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη. Σε πολλά εργοστάσια οι
προϊστάμενοι απαγορεύουν τα διαλλείματα για να βγεί η παραγωγή,
αναγκάζονται σε ορθοστασία για οχτώ ή και παραπάνω ώρες. Όλα
αυτά δημιουργούν στις εργάτριες και προβλήματα αναπαραγωγής.
Στα εργοστάσια οι γυναίκες δουλεύουν και τις 3 βάρδιες, δηλαδή
και βραδινή όπου υπάρχει, γεγονός που από μόνο του καταπονεί
επιπλέον τον γυναικείο οργανισμό και ταυτόχρονα έχει αρνητική
επίδραση στην φροντίδα της οικογένειας, στην δυνατότητα της ερ-
γάτριας να σταθεί δίπλα στα παιδιά της.
Την στιγμή που η επιστήμη και η παραγωγή έχουν κάνει άλματα,
θα αναρωτιόταν κανείς, γιατί δεν μπορεί να προστατευθεί η ζωή και η υγεία του
εργαζόμενου...
• Ο πραγματικός μας αντίπαλος για τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες
είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, είναι το σύστημα που υπηρετεί την κερδοφορία τους. Η μη λήψη
μέτρων προστασίας αποτελεί ένα τρόπο μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης.
Υπεύθυνα για την τραγική κατάσταση που ζουν οι εργαζόμενοι, είναι το κυνήγι του καπιταλιστικού
κέρδους, η περίφημη «ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας», που περνάει κυριολεκτικά πάνω από τα
κορμιά των εργατών. Οι βιομήχανοι, αυξάνουν τον εργάσιμο χρόνο, εντατικοποιούν την εργασία. Τσακί-
ζουν κάθε δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία. Αυξά-
νονται οι εργαζόμενοι στα εργοστάσια που δουλεύουν μέσω
δουλεμπορικών γραφείων, που είναι οι πιο βαθιά εκμεταλ-
λευόμενοι εργαζόμενοι, αφού αυτό εξασφαλίζει μεγαλύτε-
ρο κέρδος στους εργοδότες. Θέλουν εργάτες μιας χρήσης,
με συμβάσεις δίμηνες, μήνα ακόμα και μέρας, που δεν τους
παρέχεται καμιά εκπαίδευση και άρα είναι πιο ευάλωτοι σε
εργατικά ατυχήματα, αλλά και δεν τολμούν να διεκδικήσουν
ούτε τα στοιχειώδη μέτρα ατομικής προστασίας. Περικόβουν
τα έξοδα τους της επιχείρησης για την Υγεία και Ασφάλεια
των εργαζομένων, αφού γι' αυτούς τα μέτρα προστασίας για
τη ζωή του εργαζόμενου, είναι περιττά έξοδα. Παρακάμπτουν
διαδικασίες ασφαλείας, για να μην καθυστερεί η παραγωγή.
Κάνουν εκπτώσεις στη συντήρηση των μηχανών του εργο-
στασίου, μειώνουν το βαθμό εκπαίδευσης των εργαζομένων.
Για τους εργαζόμενους είναι ζήτημα ζωής και θανάτου, ο αγώνας για την τήρηση των ωραρίων, ο
αγώνας για την τήρηση των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας. Είναι ζητήματα που οι εργαζόμενοι πρέ-
πει να τα επιβάλλουν οι ίδιοι, να μην περιμένουν ότι η επιχείρηση, «θα βάλει στο κέντρο τον άνθρω-
πο», αφού οι καπιταλιστές σε έναν θεό πιστεύουν: το κέρδος.
• Αντίπαλος μας είναι και το κράτος που τους στηρίζει, συγκαλύπτει την ανεξέλεγκτη δράση
της μεγαλοεργοδοσίας σε κάθε κλάδο.
Το αστικό κράτος υπηρετεί και δουλεύει για τα συμφέροντα της εργοδοσίας. Τα τελευταία χρόνια,
οι συγκυβερνήσεις έχουν περάσει σειρά αντεργατικών μέτρων: αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, ελα-
στικές σχέσεις εργασίας. Κάνουν πλάτες στα αφεντικά. Η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ,
όχι μόνο άφησε ανέπαφη την προηγούμενη νομοθεσία, αλλά έχει στα σκαριά νέα αντεργατικά μέτρα,
που θα έρθουν με τη νέα συμφωνία με τους δανειστές. Ακόμα, φέρουν ευθύνη για την υποστελέχωση
και υπολειτουργία των ΣΕΠΕ (Σώματα Επιθεώρησης Εργασίας), η οποία μόνο τυχαία δεν είναι. Αφή-
νουν τους εργοδότες χωρίς καν τον υποτυπώδη έλεγχο, κάνουν τα κλειστά μάτια στις παρανομίες και
καταπάτηση των όποιων νόμων υπερασπίζονται δικαιώματα των εργαζομένων. Αποχαρακτηρίζει όλο
και περισσότερους κλάδους και ειδικότητες από τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Δεν παίρνει
κανένα μέτρο και δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη ώστε να υπάρχουν τεχνικοί ασφαλείας και γιατροί
εργασίας στα εργοστάσια, αποδέχεται το απαράδεκτο καθεστώς να είναι οι γιατροί εργασίας υπάλλη-
λοι των βιομήχανων με ότι αυτό συνεπάγεται.
• Τις πλάτες στα αφεντικά, όμως δεν κάνουν μόνο το κράτος, αλλά και ο εργοδοτικός – κυ-
βερνητικός συνδικαλισμός.
Συνεργάζονται με την εργοδοσία, για να προωθούν τα συμφέροντά της, ασπάζονται και προσπαθούν
να πείσουν και τους εργαζόμενους, ότι όλα υποτάσσονται στην ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης.
Ότι αξίζει να δουλεύεις ήλιο με ήλιο, να τραυματίζεσαι, να πεθαίνεις «για να μην κλείσει το εργοστά-
σιο». Υπερασπίζονται τα κέρδη του βιομήχανου, πάνω απ' όλα. Εξ' αντικειμένου, παίρνουν θέση απέ-
ναντι στα συμφέροντα των εργαζομένων. Λειτουργούν με ένα σύστημα εξάρτησης με την εργοδοσία,
για προσλήψεις και προαγωγές, εξαγοράζουν
μερίδα εργαζομένων έτσι ώστε να μην κλονί-
ζεται η «εργασιακή ειρήνη».
Η στάση του ταξικού εργατικού κινήματος
είναι ο αγώνας για την προάσπιση της ζωής
και της υγείας των εργαζομένων, του μισθού,
την υπογραφή και την τήρηση των Συλλογικών
Συμβάσεων Εργασίας. Όλο το προηγούμενο δι-
άστημα, αναπτύχθηκαν αγώνες στα εργοστάσια
για τα πιο μικρά και τα πιο μεγάλα ζητήματα
που αφορούν την ασφάλεια των εργαζομένων.
Απαιτείται, όλοι οι εργάτες ενωμένοι, άσχετα από φύλο, ηλικία, θρησκεία, εθνότητα και εργασιακή
σχέση να μπουν μπροστά στους χώρους δουλειάς. Να οικοδομήσουμε σωματεία γερά, με κίνημα που
να χτυπάει απευθείας τα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας, απαλλαγμένο από τον κυβερνητικό και
εργοδοτικό συνδικαλισμό, με σταθερό το μέτωπο απέναντι σε ΕΕ-ΔΝΤ και τις εκάστοτε αντιλαϊκές
κυβερνήσεις. Να δυναμώσουν οι αγώνες σε κάθε χώρο δουλειάς και στους κλάδους.
Διεκδικούμε ενωμένοι και οργανωμένοι:
• Άμεση λήψη και τήρηση μέτρων προστασίας της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων σε
κάθε χώρο δουλειάς.
• Ουσιαστικό έλεγχο από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς με προσανατολισμό στην εργοδοτική
ευθύνη για τη συνδυασμένη εφαρμογή του συνόλου της νομοθεσίας και των κανονισμών για την
υγεία και ασφάλεια των εργαζόμενων, τη δημόσια υγεία και ασφάλεια, και την προστασία του περι-
βάλλοντος.
• Ουσιαστική ενίσχυση ανθρώπινου δυναμικού και υλικοτεχνικής υποδομής του ΣΕΠΕ.
• Ίδρυση κρατικού σώματος τεχνικών ασφαλείας και γιατρών εργασίας ενταγμένοι στο αποκλει-
στικό δημόσιο σύστημα υγείας, κατάργηση των ΕΞ.Υ.Π.Π.
• Υπεράσπιση και διεύρυνση του θεσμού των ΒΑΕ , άμεση επανένταξη στο θεσμό των κλάδων
που εξαιρέθηκαν με την υπουργική απόφαση του 2011.
• Ασφαλιστική κάλυψη του επαγγελματικού κινδύνου, με ασφάλιστρο που να επιβαρύνει απο-
κλειστικά την εργοδοσία, να κλιμακώνεται ανάλογα με την επιβάρυνση των όρων εργασίας των εργα-
ζομένων και τον υφιστάμενο επαγγελματικού κίνδυνο.
• Ασθενοφόρα ,κέντρα πρώτων βοηθειών στις βιομηχανικές ζώνες.
• Υπογραφή και τήρηση των ΣΣΕ. Μόνιμη και σταθερή δουλειά.
• Κάλυψη όλων των απωλειών που είχαμε τα χρόνια της κρίσης.
• Αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα
• Κατάργηση των αντεργατικών νόμων.
• 7ωρο, 5ημερο, 35ωρο για τα ΒΑΕ
• Σύνταξη στα 60 για άνδρες, 55 για γυναίκες, 55 και 50 αντίστοιχα για τα ΒΑΕ
• Ουσιαστική προστασία όλων των ανέργων

NEWSLETTER

Γραφτείτε για να μαθαίνετε τα τελευταία μας νέα!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Νοέμβριος 2020
Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Π.Α.ΜΕ. Web Radio