ΔΕΝ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΡΟΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΙΑ "ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ" Ο ΝΟΜΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ.

Δημοσιεύθηκε : Δευτέρα, 29 Νοέμβριος 2021 10:04


Οι εργαζόμενοι στα εργοστάσια τροφίμων ζήσαμε στο πετσί μας τι σημαίνει η ανάπτυξη για την οποία πασχίζει τόσο η σημερινή όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Ο κλάδος μας είχε 16% ανάπτυξη την προηγούμενη χρονιά. Στη χώρα μας, η βιομηχανική παραγωγή του κλάδου, φτάνει το 30% της συνολικής. Η παραγωγή αυξάνεται, οι πωλήσεις να ανεβαίνουν, οι εργοδότες μας να κάνουν εξαγωγές και μεγαλώνουν τα κέρδη τους, όμως για μας μένει η κούραση, με τους μισθούς καθηλωμένους. Αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε παραπάνω ώρες για να πάρουμε λίγο μεγαλύτερο μεροκάματο από τις υπερωρίες και κάποιες φορές ακόμα κι αυτές είναι απλήρωτες.

Την ίδια στιγμή ένα σαρωτικό κύμα ανατιμήσεων «κατατρώει» ακόμα περισσότερο το ήδη πετσοκομμένο εισόδημά μας. Έχουν αρχίσει να φτάνουν οι πρώτοι λογαριασμοί με αυξήσεις έως και 50% στο ηλεκτρικό ρεύμα, η τιμή της βενζίνης και του πετρελαίου έχει εκτοξευτεί, ενώ οι αυξήσεις σε δεκάδες προϊόντα ευρείας κατανάλωσης, μας κάνουν να σκεφτόμαστε δύο και τρεις φορές όταν πάμε στο σούπερ μάρκετ τι να κόψουμε για να βγάλουμε το μήνα.

Συναδελφοι,
βρισκόμαστε στην κορύφωση του 4ου κύματος της πανδημίας και οι συνέπειες του αποτυπώνονται στην τεράστια αύξηση των νοσηλειών, της θνητότητας.
Στο εξουθενωμένο ελάχιστο προσωπικό και την υποβάθμιση της παροχής υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς.
Στους διασωληνωμένους εκτός ΜΕΘ και στην αναστολή τακτικών χειρουργείων.
Την ώρα που συνεχίζεται η επικίνδυνη αύξηση του επιδημιολογικού φορτίου στην περιοχή, η κυβέρνηση εξακολουθεί να μην προχωρά έστω και την τελευταία ώρα σε ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας με προσλήψεις και χρηματοδότηση. Δεν προχωρά σε πραγματική επίταξη του ιδιωτικού τομέα. Συνεχίζει να μην παίρνει μέτρα προστασίας στους εργαζομένους στις επιχειρήσεις και τα εργοστάσια, σε πολλούς χώρους εργασίας, στα ΜΜΜ, στα σχολεία, στις σχολές.

Τα παιδιά μας κάνουν μάθημα σε ακατάλληλες αίθουσες, σε 25άρια τμήματα, με τεράστια κενά μετά από 1,5 χρόνο τηλεκπαίδευσης.
Όλα αυτά δεν είναι φυσικά φαινόμενα!Είναι επιλογή των κυβερνήσεων που αντιμετωπίζουν τις ανάγκες μας σαν κόστος και ευκαιρία για κέρδος από λίγους.

Κυβέρνηση και εργοδοσία γνωρίζουν ότι θα δυσκολευτούν πολύ αν δυναμώσει ο αγώνας μας, οι απεργίες και απεργιακές συγκεντρώσεις μας. Γι΄ αυτό το λόγο έχουν φροντίσει με το νόμο Χατζηδάκη να πάρουν μέτρα, ώστε με απειλές και δικαστήρια να ανακόψουν το ποτάμι της οργής που θα ξεσπάσει.
Στόχος κυβέρνησης και εργοδοσίας είναι η μετατροπή των εργαζόμενων σε σύγχρονους σκλάβους καθώς καταργείται το 8ωρο, απαγορεύεται ουσιαστικά η απεργία, τα σωματεία μετατρέπονται σε διακοσμητικά στοιχεία. Περισσότερες από 400 συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας έχουν πάρει απόφαση και συντονίζουν τη δράση τους ώστε αυτός ο νόμος να ακυρωθεί στην πράξη. Κανείς εργαζόμενος να μην υπογράψει ατομική σύμβαση με διευθέτηση του χρόνου εργασίας, κανένα σωματείο να μην εγγραφεί στο μητρώο της κυβέρνησης φακελώνοντας τα μέλη του.

ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ.

Για εμάς δεν υπάρχουν περασμένα - ξεχασμένα. Ο ιδρώτας και κόπος της σημερινής γενιάς, αλλά και όλων των προηγούμενων δεν διαπραγματεύονται.
Δεν είναι αποδεκτό, ούτε καν ανεκτό στον 21ο αιώνα, όπου η επιστήμη, η πρόοδος της τεχνολογίας, η κατακόρυφη άνοδος της παραγωγής αγαθών και προϊόντων να μην αφορά το σύνολο της εργατιάς και της φτωχολογιάς, των πραγματικών παραγωγών αυτού του πλούτου.

Διεκδικούμε:
• Αυξήσεις στους μισθούς σε κάθε χώρο δουλειάς, κανένας εργαζόμενος χωρίς Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
• Μέτρα για την αποτροπή εξάπλωσης της πανδημίας στους χώρους δουλειάς με ευθύνη της εργοδοσίας και του κράτους. Το εμβόλιο είναι πολύ σημαντικό όπλο, όμως δεν είναι πανάκεια, πολύ περισσότερο δεν είναι μέσο διάσπασης των εργαζομένων.
• Κατάργηση του νόμου "εκτρώματος" Χατζηδάκη που προβλέπει 10ωρη δουλειά, υπερωρίες που πληρώνονται με ρεπό. Που βάζει νέα εμπόδια στη δράση των Σωματείων που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων. Κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων που περιορίζουν και καταργούν εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα.
• Κατάργηση του νόμου Βρούτση – Αχτσιόγλου για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού από την κυβέρνηση σύμφωνα με τις ανάγκες της οικονομίας. Επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751€ ως βάση για αυξήσεις στις κλαδικές συμβάσεις.
• Επίδομα στους εποχιακά εργαζόμενους του κλάδου στα συσκευαστήρια και τους εργάτες γης που να καλύπτει τις πραγματικές τους ανάγκες. Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Τα Συνδικάτα και οι εργαζόμενοι να οργανώσουμε την αντεπίθεση μας.
Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν καλά ότι οι μεγάλες προκλήσεις είναι μπροστά, ότι η βάρβαρη κατάσταση που ήδη υπάρχει θα χειροτερέψει. Κι εκεί χρειάζονται δυνατά Συνδικάτα, που έχουν γνωρίσει και το έχουν εμπιστευτεί.
Μόνο η ενεργή συμμετοχή των εργαζομένων μπορεί να ακυρώσει τα σχέδια τους. Αυτό φοβούνται, και προσπαθούν να βάλουν φρένο, στην διαμόρφωση αγωνιστικής διάθεσης.
Η υπεράσπιση του δικαιώματος της συνδικαλιστικής δράσης είναι πάλη συνεχής, για συνδικάτα όπου οι εργάτες, μέσα από τη διαπάλη θα βρίσκουν τελικά το δρόμο τους και θα παλεύουν για τα δικά τους συμφέροντα, κάτω από τις δικές τους σημαίες.
Όλοι λοιπόν στη μάχη, όλοι στον αγώνα.